برنامه وبلاگ و من در حداقل ۱۵ ماه

اول از همه بابت عدم به روزرسانی عذر خواهی می کنم. اصلا دوست ندارم حالا که به تازگی وبلاگ نویسی را در هاست و دامنه شخصی شروع کردم برای توسعه اش وقت نگذارم. اما زندگی واقعی خیلی از وبلاگ نویسان ایرانی را نمیشه به راحتی با دنیای مجازی اینترنت ادغام کرد مگر در حالتی که روی یکی از این دو یعنی وبلاگ نویسی و مسائل زندگی کم و کاستی قرار داد تا بشه هر دو رو همزمان ساپورت کرد.

من به عنوان یک جوان ۲۱ ساله مسائل حساس زیادی در زندگی خود دارم که علاوه بر اینکه می تونه در جهت کار با اینترنت و وبلاگ نویسی باشه در صورت دیگر در تضاد با اون حرکت کنه، مهمترین فرایند پیش روی یک جوون تو این سن و سال می تونه دانشگاه باشه. اون موقع ها یعنی سه سال پیش که کنکور می دادیم معلمامون می گفتن هر چقدر که می تونید اون یک سال رو بخونید تا ۴ سال دانشگاه راحت باشید. اما این حرف قسمت اولش عالیه یکسال بیشتر خوندن نسبت به سه سال دیپلم و دبیرستان برای آزمون کنکور ولی بخش بعدیش، دانشگاه راحت، خواب و خیالی بیش نیست! یعنی نمیشه تو دانشگاه کمتر از کنکور درس بخونی و بخوای موفق هم باشی اگر هم درس ها رو کنار بزاری و فقط به فکر حضور در کلاس های دانشگاه باشی نتیجه بقینا اخراج از دانشگاه می شه….

نمی خوام اینجا روضه بخونم و هدفم رو از این ۱۵ ماه توجیح کنم: قصدم از انتشار این پست اینه که یه خبری داده باشم که بروز رسانی های اینجا دیگه مثل سه ماه اول فعالیتش نخواهد بود و شاید وقت کنم و ماهی یکی دوبار مطلب جدید ارسال کنم. علت اصلیش هم از پاراگراف دوم قابل درکه دیگه، یعنی درس و مشق های دانشگاهی و در ادامه آزمون کارشناسی ارشد.

بیش از یک سال! انتشار مطلب در اینجا بدون وقت قبلی، بدون روال خاص و دیر به دیر خواهد بود اما باید قول بدین که هر طوری است نوشته های اینجا را از طریق فید، خبرنامه ایمیلی و یا صفحه اشتراک دنبال کنید.

خبرخوان گوگلی را هم به کلی از یه صافی خفن عبور دادم و فید های بخصوص انجمنی و یا بیش از ۲۰ پست در روز رو که ضروری نمی دیدم و تعدادشون کم هم نبود از آبونه مون برداشتم!